W XIX wieku, kiedy pobliski Pałac Vilhena był używany przez armię brytyjską jako sanatorium, wieża służyła jako dom dla portiera i pozostałej służby sanatorium. W 1888 roku mieściło się tu Biuro Telegrafu. Wieża w końcu przekształcona została w posterunek policji, i służyła do tego celu do 2002 roku, kiedy policja przeniosła się na drugą stronę ulicy, do byłego budynku Maltacom.
Wieża, wraz z tylną częścią Bramy Miejskiej, została przedstawiona na banknocie o nominale 5 Lm, który był w obiegu w latach 1989 - 2007.
Dziś wieża jest w dobrym stanie i jest używana jako Centrum Informacji Turystycznej. Jest sklasyfikowana jako narodowy zabytek klasy 1, a także ujęta jest w National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod nr. 1457 (wpis 28.06.2013).
Budowa left|thumb|Cylindryczna klatka schodowa Torre dello Standardo, przykryta kopułą Torre dello Standardo zaprojektowana jest podobnie, jak nadmorskie wieże strażnicze: wieże de Redina, które Zakon budował na Malcie w XVII wieku. Ma ten sam podstawowy układ, z dwoma kondygnacjami i ukośną podstawą. Jednak ta wieża ma delikatniejszą konstrukcję niż nadmorskie wieże, ma ozdobne barokowe elementy, takie jak gzymsy, a także tarcze, zawierających herby de Vilheny i miasta Mdina.