Po walce z tym drugim został ponownie ukarany z powodu kolejnego przeciągnięcia dźwigni, lecz tym razem została zastosowana dotkliwsza kara w postaci dwuletniego zawieszenia przez Kalifornijską Komisję Sportową, zwolnienia z organizacji oraz odebrania pasa mistrzowskiego, który dzierżył.
2016–2017 W 2016 roku stoczył dwa przegrane przez nokaut pojedynki, najpierw 22 maja z Norwegiem Emilem Weberem Meekiem na gali Venator FC 3, następnie 1 października z Michałem Materlą podczas KSW 36: Trzy Korony. W marcu 2017 podpisał kontrakt z rosyjską organizacją Fight Nights Global, natomiast pierwszy pojedynek dla niej stoczył 6 lipca 2017 poddając Aleksieja Iwanowa w 40 sekundzie pierwszej rundy. 4 września 2017 stoczył drugą walkę dla FNG początkowo przegrywając po wyrównanym starciu z Szamilem Amirowem niejednogłośnie na punkty. Palhares nie zgadzając się z werdyktem sędziów złożył protest do Rosyjskiego Związku MMA sankcjonującego walki m.in. w FNG, czego skutkiem była zmiana 12 września 2017 wyniku walki z przegranej na remis.
Osiągnięcia
Mieszane sztuki walki 2007: Fury FC Middleweight Grand Prix – 1. miejsce w turnieju wagi średniej (-84 kg) 2014–2015: mistrz World Series of Fighting w wadze półśredniej (-77 kg)