Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego 29 grudnia 1918. W szeregach 12 pułku artylerii polowej w stopniu porucznika uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Jako dowódca baterii w stopniu porucznika odznaczył w walkach w lutym i w marcu 1920. Ukończył II Kurs Normalny od 1921 do 1923 w Wyższej Szkole Wojennej. Uzyskał tytuł oficera dyplomowanego. Został awansowany na stopień majora artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W latach 20. pozostawał z przydziałem do 12 pap w garnizonie Złoczów. W 1924, jako oficer nadetatowy jednostki służył w 13 Dywizji Piechoty. Został awansowany do stopnia podpułkownika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928. Jako oficer 12 pułku w 1928 służył w Oddziale III Sztabu Generalnego. Z dniem 31 maja 1930 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr V”.