Później do kwietnia 1916 ponownie służył w 2 pułku jako dowódca 7 kompanii i zastępca dowódcy II batalionu, po czym w czasie od kwietnia do września 1916 dowodził batalionem w Grupie płk. Z. Zielińskiego. Od września do czerwca 1917 współorganizował Krajowym Inspektoracie Zaciągu i dowodził strukturami. Od połowy lipca do września 1917 dowodził batalionem podczas Kursu Wyszkolenia Nr 4. Do grudnia 1917 pracował jako komendant Szkoły Podoficerskiej Polskiego Korpus Posiłkowy w Przemyślu, a następnie do lutego 1817 jako kierownik referatu wyszkolenia Dowództwa Uzupełnień PKP. Po bitwie pod Rarańczą z połowy 1918 był internowany. Od maja do listopada 1918 pracował jako wykładowca oraz zastępca komendanta Szkoły Podchorążych Piechoty Polskiej Siły Zbrojnej w Warszawie. Został awansowany do stopnia kapitana piechoty 6 sierpnia 1918.
U kresu wojny 11 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Pozostawał wykładowcą i instruktorem w stołecznej Szkole Podchorążych Piechoty.