przybyła z błogosławieństwem matki do Sardes, by w tajemnicy złożyć mu swą propozycję, ale bez rezultatu.

Gdy w 319 p.n.e. Antypater upadł na zdrowiu, wezwał syna Kassandra oraz ogłosił Polyperchonta „strażnikiem królów” (epimeletes), a syn jego zastępcą, po czym zaapelował żeby nie pozwolili kobiecie stanąć na czele państwa (chodziło mu o Olimpias). Latem tego roku, po jego śmierci, zgromadzenie Macedończyków obrało Poliperchonta na regenta. Kassander postanowił siłą zając jego miejsce. Doszło do wojny domowej w Europie. Poliperchon postanowił przekonać zgromadzenie, by przywołać z Epiru Olimpias i jako królową matkę mianować regentką Aleksandra IV. Ta nie przybyła, ponieważ obawiała się Kassandra i Eurydyki III. Jednak poparła Poliperchonta. Ten w czasie wyprawy na południe w 317 p.n.e., wysłał Aleksandra IV i Roksanę do niej, do Epiru. Olimpias, jako królowa matka, wydawała rozkazy w imieniu „domu i rodu Filipa oraz dzieci Aleksandra” oraz „w imieniu królów [Filipa III i Aleksandra IV] i swym własnym”. Dowódcy przebywający w Azji podporządkowali się jej rozkazom, a niektóre oddziały wojskowe tam przebywające złożyły jej przysięgę wierności.