Jako pierwszy w Polsce kardiochirurg zastosował tzw. głęboką hipotermię w leczeniu okienka aortalno-płucnego, był też pionierem w leczeniu wady wrodzonej serca pod postacią przełożenia wielkich naczyń.
Stworzył od podstaw Klinikę Kardiochirurgii Dziecięcej w Centrum Zdrowia Dziecka, którą kierował w latach 1978–1997. W okresie 1996–1998 rokiem był przewodniczącym Rady Naukowej Instytutu IPCZD. Członek założyciel Klubu Kardiochirurgów Polskich.
Był autorem ponad 100 prac naukowych. Odznaczony wieloma nagrodami i odznaczeniami, m.in. Nagrodą Ministra Zdrowia, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych i Warszawskim Krzyżem Powstańczym.
Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera D 29, rząd tuje, grób 4)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Harcerze Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III