W ciągu pięciu lat stworzył około 350 reportaży, głównie przedstawiał międzynarodowe konferencje w Republice Weimarskiej, Europie Zachodniej i Stanach Zjednoczonych. Był pierwszym fotografem, który otrzymał pozwolenie na zdjęcia w Białym Domu.
Podczas przejęcia władzy przez narodowych socjalistów 30 stycznia 1933 r. Salomon wraz z żoną i młodszym synem Dirkiem (ur. 1920, zm. 16 maja 1944) przebywali w Hadze. Holandia była ojczyzną Maggy. Starszy syn Otto Erich Salomon (ur. 1913, zm. 3 grudnia 2006, później używał pseudonimu Peter Hunter) przybył do nich pod koniec 1933 r., ratując przy tym 400 negatywów ojca. Materiał pozostawiony w berlińskim mieszkaniu został zniszczony przez nazistów. Erich Salomon kontynuował swoją pracę na emigracji, jednak obszar jego działań był ograniczony. W 1940 r. naziści zajęli Holandię i na przełomie 1942 i 1943 rodzina Salomonów opuściła mieszkanie w Hadze i zeszła do podziemia. Na skutek donosów, Erich, Maggy i Dirk zostali aresztowani w 1943 r. w Scheveningen. 18 stycznia 1944 przewieziono ich do obozu koncentracyjnego Theresienstadt, a ostatecznie 16 maja do obozu Auschwitz-Birkenau. W Auschwitz najpierw został zamordowany jego syn. Według danych Czerwonego Krzyża, Erich Salomon oraz jego żona zostali zamordowani w obozie 7 lipca 1944 r.