W 1895 został zastępcą sędziego przysięgłego I kadencji przy trybunale C. K. Sądu Obwodowego w Sanoku. Przez wiele lat należał do Kasyna Urzędniczego w Sanoku. W latach 90. był członkiem oddziału sanocko-lisko-krośnieńskiego C. K. Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarskiego we Lwowie• • • • • • • . Był też członkiem zwyczajnym Macierzy Szkolnej dla Księstwa Cieszyńskiego.
Zamieszkiwał przy ulicy Tadeusza Kościuszki w Sanoku 181. 20 czerwca 1895 część jego zabudowań strawił pożar. W dniu 4 lipca 1899 nagle zachorował i nazajutrz przeszedł operację przeprowadzoną przez dr. Maksymiliana Rutkowskiego z Krakowa. Zmarł rankiem następnego dnia 6 lipca 1899 w Sanoku w wieku 48 lat po krótkiej chorobie w wyniku zapalenia otrzewnej spowodowanej perforacją wyrostka robaczkowego. Został pochowany w głównej alei cmentarza przy ul. Rymanowskiej w Sanoku 8 lipca 1899 w pogrzebie pod przewodnictwem sanockiego proboszcza, ks. Bronisława Stasickiego. Prawdopodobnym wykonawcą pomnika nagrobnego był Ludwik Tyrowicz. Nagrobek został uznany za obiekt zabytkowy i podlega ochronie prawnej.
Był żonaty z hr. Kazimierą z domu Starzeńską (ur. 1858, córka Kazimierza, siostra Edwarda i Karola, działaczka i członkini zarządu Towarzystwa św. Wincentego à Paulo w Sanoku).