W 1899 przy udziale Ostbank für Handel und Gewerbe z Poznania, firma stała się spółką akcyjną pod nazwą „Bromberger Maschinenfabrik H. Löhnert AG, Bromberg”. Właściciel pełnił rolę dyrektora i członka zarządu spółki. Produkty z fabryki znajdowały nabywców we Włoszech, Austrii, Szwajcarii, Anglii, Rosji, a nawet w Chinach i Ameryce Południowej.
Na początku XX wieku zakupił teren na wschodnim obrzeżu ówczesnej Bydgoszczy przy ul. Leśnej z przeznaczeniem na rozbudowę zakładu. W latach 1902–1912 powstały tu: budynek administracyjny i zaplecze techniczne, m.in. hala obróbki mechanicznej i montażu, blacharnia, kotlarnia, kuźnia, odlewnia żeliwa, siłownia z turbiną parową (800 kW), stolarnia i narzędziownia oraz bocznica kolejowa doprowadzona od linii Warszawsko-Bydgoskiej. Zakłady te służyły do 2012 jako główna baza produkcyjna Pomorskich Zakładów Budowy Maszyn Makrum.
W 1902 Hermann Löhnert został wyróżniony tytułem radcy komercjalnego. Udzielał pomocy bydgoskiej Przemysłowej Szkole Dokształcającej oraz angażował się w działalność społeczno-kulturalną miasta. Był członkiem wydziałów historii i sztuki Niemieckiego Towarzystwa Sztuki i Nauki w Bydgoszczy. Zmarł 26 sierpnia 1910 w Bydgoszczy.