Przebieg bitwy Walki o miasto rozpoczęły się 22 października. Strona bułgarska posiadała znaczną przewagę sił i środków, zwłaszcza w centralnej części frontu. Tam też atak przeprowadziła 1 sofijska dywizja piechoty (dow. gen. Stefan Toszew), wspierana przez 4 presławską dywizję piechoty (dow. gen. Kliment Bojadżiew). 3 bałkańska dywizja piechoty (dow. gen. Iwan Sarafow) działała w zachodniej części frontu, próbując uniemożliwić oddziałom osmańskich przeprowadzenie kontrnatarcia. Działająca na wschodnim odcinku 5 dunajska dywizja piechoty (dow. gen. Paweł Hristow) opanowała wieś Erikleri. Wsparcie 7 dywizji piechoty pozwoliło 23 października stronie osmańskiej na chwilowe powstrzymanie ataku bułgarskiego, ale uderzenie nowych sił (6 dywizji piechoty gen. Prawosława Tenewa) przesądziło o wyniku bitwy. O nieskuteczności działań jednostek osmańskich przesądził brak komunikacji między nimi oraz deszczowa pogoda i bardzo słaba widocznośćMesut Uyar, Edward J. Erickson, A Military History of the Ottomans: From Osman to Atatürk, ABC-KLIO 2009, s.227. Kiedy oddziały 3 i 10 bułgarskich dywizji piechoty działające na lewym skrzydle opanowały drogę na Adrianopol zaistniała groźba okrążenia jednostek osmańskich.