Hanna Gordziałkowska-Weynerowska, pseudonim Kali (ur. 18 grudnia 1918 w Warszawie, zm. 20 czerwca 1998 w San Francisco) – polska malarka, członkini Armii Krajowej, uczestniczka powstania warszawskiego.
Życiorys Urodziła się w 1918 roku w Warszawie w domu Anieli Czarnkowskiej i Bronisława Gordziałkowskiego. Miała o cztery lata starszą siostrę Marię. Uczęszczała do Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych (którą w 1939 roku ukończyła z wyróżnieniem), pobierała lekcje malarstwa u Tadeusza Pruszkowskiego, od 1930 rektora tej placówki. Po wybuchu wojny przerwała edukację artystyczną na rzecz działalności w ruchu oporu. Uzyskała stopień porucznika w kobiecym oddziale dywersyjnym, przeprowadzającym akcje na liniach komunikacyjnych. Brała udział w powstaniu warszawskim, odniosła wówczas rany i została odznaczona Krzyżem Walecznych. Po upadku powstania została pojmana i osadzona w niemieckim obozie jenieckim. Stamtąd też zbiegła w 1945 roku i udała się najpierw do amerykańskiej strefy w Niemczech, a później do Brukseli. Tam kontynuowała naukę na Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych. Wtedy też poznała Henryka Weynerowskiego, przemysłowca i emigranta z wielkopolski, z którym wzięła ślub i w 1950 wyjechała do Kanady. Hanna reprezentowała wówczas Kanadę m.in. na biennale w São Paulo. W 1953 roku wraz z mężem wyjechała do San Francisco.