Po ataku Niemiec hitlerowskich na Polskę 1 września 1939 był lekarzem polowego szpitala wojskowego. Wycofującego się ze szpitalem w kierunku granicy rumuńskiej zastał w Tarnopolu atak sowiecki na Polskę 17 września 1939. Uniknąwszy aresztowania przez Rosjan zatrudnił się w klinice chirurgicznej we Lwowie.
Po II wojnie z jego inicjatywy powstał ośrodek zdrowia w Radłowie. Zmarł w 1965.
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (12 marca 1931) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1937) „za zasługi w służbie wojskowej”.
Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Zasługi Sanitarnej (Rumunia) Medal Zwycięstwa (Médaille Interalliée)
Zobacz też Ostaszewscy Radłów Ród Ostojów (Mościców) Ostoja (herb szlachecki)
Przypisy
Bibliografia Woreyd Almanach - Polska towarzyska, 1928, s. 293.
Zenobiusz Michał Bednarski, Polacy na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Dorpacko-Juriewskiego w latach 1889–1918 i Estońskiego Uniwersytetu Narodowego w latach 1919–1940, Olsztyn 2005, s.