Władysław Ostaszewski (ur. w Cybulówce, zm. 1965) – polski doktor medycyny, podpułkownik Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 26 stycznia 1882 w Cybulówce na Podolu w rodzinie Jana Ostaszewskiego h. Ostoja (1848–1910) i Heleny z Krzemińskich (1860–1928). Jego rodzina pochodziła z miejscowości Karaczyńce.
Ukończył gimnazjum w Niemirowie na Podolu. W 1902 zapisał się na wydział medyczny Uniwersytetu Warszawskiego, uczestniczył w wykładach Uniwersytetu Latającego, należał do stowarzyszenia „Spójnia”.
Był dwukrotnie aresztowany w Warszawie przez władze rosyjskie: w 1903 i 1904. W roku 1905 po strajku Uniwersytetu Warszawskiego otrzymał zakaz studiów na terenie Imperium Rosyjskiego.
Od 1905 kontynuował studia lekarskie na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, ukończył je w 1908.
Powrócił do Warszawy i w 1908 ożenił się z Jadwigą z Trzcińskich (1886–1916), córką warszawskiego lekarza Tadeusza Trzcińskiego, z którą miał syna Jana Kazimierza (1915–1980).
W 1910 nostryfikował austriacki dyplom lekarski na Uniwersytecie w Dorpacie, by móc wykonywać praktykę lekarską w Warszawie i całej Rosji. Odbył następnie krótkie studia specjalistyczne w Paryżu.
W latach 1910–1914 pracował na oddziale chirurgii szpitala wolskiego w Warszawie.