Institute of Roses, Essential and Medical Cultures, Instytut Róż i Roślin Olejkodajnych), który zajmuje się badaniami i hodowlą nowych odmian róż i innych roślin, z których produkuje się olejki eteryczne, tworzeniem banku genów, a także metodami przeróbki.
Po II wojnie światowej produkcja olejku została upaństwowiona. Uprawy róż osiągnęły maksymalne rozmiary w latach 70. XX wieku – ok. 3500 ha. Po transformacji ustrojowej w latach 90. XX wieku plantacje zostały ponownie podzielone między prywatnych właścicieli. W tym czasie brak inwestycji spowodował znaczące zmniejszenie się powierzchni upraw. Dopiero pod koniec lat 90. zaczął się ponowny rozwój przemysłu różanego, niektórzy duzi plantatorzy zaczęli inwestować we własne destylarnie, by mieć pełną kontrolę nad całym cyklem produkcyjnym. W 2008 areał upraw dorównał rekordowym latom 70. XX wieku, a pierwsza dekada XXI wieku przyniosła też bezpośrednie inwestycje dużych firm perfumeryjnych i dywersyfikację handlu międzynarodowego. Pod koniec tej dekady przemysł różany zatrudniał ok. 65 tys. osób, a uprawy koncentrowały się w obwodach Stara Zagora (42% powierzchni), Płowdiw (41% powierzchni) i Pazardżik (15% powierzchni).