Nikołaj Władimirowicz Fieklenko (ros. Николай Владимирович Фекленко, ur. w październiku 1901 we wsi Tifinka w guberni tambowskiej, zm. 12 października 1951 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, generał porucznik wojsk pancernych.
Życiorys W 1919 wstąpił do Armii Czerwonej i jako zastępca dowódcy plutonu walczył w wojnie domowej na Froncie Zachodnim i Południowym, w 1920 został członkiem partii komunistycznej. W 1922 ukończył kursy politruków w Stawropolu, w 1925 skończył Szkołę Wojskowo-Polityczną, w 1928 kursy kawaleryjskie doskonalenia kadry dowódczej, a w 1933 kursy doskonalenia kadry dowódczej przy Akademii Wojskowej im. Frunzego. Był komendantem szkoły pułkowej i dowódcą pułku czołgów.
W 1935 otrzymał stopień pułkownika, od września 1936 do września 1938 dowodził 7 Brygadą Zmotoryzowaną w Zabajkalskim/Uralskim Okręgu Wojskowym, 16 sierpnia 1938 awansowany na kombriga. Od 8 września 1938 roku dowodził 57 Specjalnym Korpusem Strzeleckim w Mongolii. 10 września 1938 mianowany komdiwem. Z powodu niepowodzeń spowodowanych atakiem Japończyków na Mongolską Republikę Ludową, tuż przed bitwą nad Chałchin-Goł na stanowisku dowódcy zastąpił go komdiw Gieorgij Żukow. Później dowodził 14 Ciężką Brygadą Czołgów w Kijowskim Specjalnym Okręgu Wojskowym, od 21 marca 1939 do 20 lutego 1941 był zastępcą członka KC WKP(b).