Przebieg reakcji Pośród produktów reakcji zestalonych w temperaturze −60 °C zidentyfikowano również zielone kryształy – związku scharakteryzowanego wcześniej w 1997 roku. Kluczową rolę odgrywa tu ekstremalnie wysoka kwasowość Brønsteda – obecne w roztworze jony są finalnie protonowane do kationów . Kationy te, ze względu na bardzo słabe właściwości zasadowe HF, mogą być rozpatrywane niemal jak nagi kation i dzięki temu wykazują o wiele wyższy potencjał utleniający od anionów . Potencjał ten jest wystarczający do reakcji redoks z ksenonem, w wyniku której powstają kationy . Reakcja kompleksowania powstających kationów złota(II) jest równowagowa:
Aby jej równowaga była przesunięta w prawą stronę, ksenon musi być najsilniejszą zasadą w układzie, sytuacja taka następuje w superkwasie, jakim jest . Sumaryczny przebieg reakcji także wskazuje na istotną rolę protonowania:
Struktura thumb|100px|Budowa kationu Pod koniec lat 60. XX wieku w czasie badania struktury kompleksu ustalono, że anion zawiera fluorowe wiązanie mostkowe pomiędzy atomami antymonu.