Kiedy w 1850 zmarł jej mąż, sprzedała drukarnię. Podupadła na zdrowiu. Już wcześniej wyjeżdżała na turnusy zdrowotne w uzdrowiskach w Sudetach. W ostatnich miesiącach życia zainteresowała się towianizmem. W styczniu 1851 zmarli jej rodzice. Zatrzymała się u brata w Trzemesznie, ale przeniosła się potajemnie do Wrocławia. Zmarła w obłąkaniu w Szpitalu Wszystkich Świętych we Wrocławiu.
Twórczość Piosnki dla ludu wiejskiego (1843) Mały Tadzio. Elementarzyk dla grzecznych chłopczyków (1844) Marynia mała. Elementarzyk dla dziewcząt polskich (1844) Dzieje polskie od Leszka aż do śmierci królowej Jadwigi opisane (1845) Dwie książki, które stary Wojciech na jarmarku w miasteczku kupił (1846) O poćciwym Janku i dobrej Marysi (1846) Dzieje naszej świętej ojczyzny Polski ukochanej (1850) Z Kudowy (1850)
Upamiętnienie Razem z mężem upamiętniona jest ulicą na poznańskim Piątkowie.
W 2018 była bohaterką wystawy "Bez kompromisów. Julia Woykowska w XX-wiecznym Poznaniu" w Bramie Poznania ICHOT.
Jest patronką Fundacji im.