Data śmierci i pochówku Eufrozyny jest nieznana, funkcjonującą w literaturze datę 1250 należy traktować jedynie jako domysł.
Kult Kult Eufrozyny zaczął rozwijać się, gdy biskupem suzdalskim i tarusskim został Genadiusz, dotychczasowy przełożony monasteru Narodzenia Matki Bożej we Włodzimierzu. Z 1548 pochodzi najstarszy kalendarz wspomnień liturgicznych, w którym wskazano Eufrozynę jako świętą pod datą 25 września. Oficjalna kanonizacja mniszki z przeznaczeniem dla kultu w całej Rosji miała najprawdopodobniej miejsce w 1576. W rozwój kultu Eufrozyny był zaangażowany biskup suzdalski Warłaam, który w latach 1579–1585 opracował drugą redakcję pierwotnego, XVI-wiecznego żywota.
Relikwie Relikwie mniszki zostały ekshumowane z monasterskiego cmentarza w 1698 przez metropolitę suzdalskiego i jurjewskiego Hilariona oraz biskupa tambowskiego Leoncjusza, na polecenie patriarchy moskiewskiego i całej Rusi Adriana.