Po zakończeniu wojny pozostał na stanowisku dowódcy 2 Dywizji Piechoty, którą dowodził do wybuchu I wojny światowej. Po przystąpieniu Bułgarii do wojny początkowo nadal dowodził dywizją, a dniu 11 września 1916 roku został dowódca 1 Armii, która brała udział w walkach na froncie salonickim. Armią tą dowodził do grudnia 1917 roku i został zwolniony z powodu choroby.
W 1918 roku został dowódcą Morawskiego Okręgu Wojskowego, a w 1919 roku uczestniczył w podpisaniu traktatu pokojowego w Neuilly-sur-Seine, następnie przebywał na leczeniu w Niemczech.
Po powrocie do kraju został wyznaczony inspektorem wojsk granicznych, ale już pod koniec 1919 roku został przeniesiony do rezerwy z powodu choroby.
Zmarł w Sofii.
Awanse podporucznik (Подпоручик) (10.08.1880) porucznik (Поручик) (30.08.1883) kapitan (Капитан) (24.03.1886) major (Майор) (08.02.1889) podpułkownik (Подполковник) (08.02.1893) pułkownik (Полковник) (20.05.1902) generał major (Генерал-майор) (22.06.1913) generał porucznik (Генерал-лейтенант) (20.05.1917) generał piechoty (Генерал от пехотата) (01.07.1919)