Ostatecznie obaj, wskutek donosu innego funkcjonariusza placówki Bernarda Lewandowskiego, zostali dyscyplinarnie zwolnieni ze służby (Drozd rozkazem z 29 listopada 1948 i ukarany 14-tygodniowym aresztem, opuścił służbę z dniem 31 stycznia 1949). Obu zarzucono różne przewinienia służbowe, zachowania niezgodne z ówczesnym ustrojem komunistycznym i postępowania sprzyjające więźniom, zaś Drozdowi także wydanie ówczesnemu funkcjonariuszowi Antoniemu Żubrydowi dwojga aresztantów w czasie jego zbiegnięcia ze służby 8 czerwca 1945.
Na początku 1949 zamieszkiwał w Sanoku przy ulicy Grzegorza 3. Otrzymał 7-hektarowe gospodarstwo w podsanockich w Olchowcach. Prowadził też gospodarstwo rolne podsanockich Stróżach. Został przewodniczącym oddziału Związku Młodzieży Wiejskiej. W 1949 był podporucznikiem LWP. Od 1 lutego 1949 pracował na posadzie referenta ofertowo-prawnego w dziale inwestycyjnym Kopalnictwa Naftowego w Sanoku, gdzie został także kierownikiem i inspektorem ds. inwestycji. Był zatrudniony na stanowisku głównego księgowego i kierownika działu administracji w Państwowym Ośrodku Maszynowym nr 13 w Sanoku (według własnej relacji od 1948 do 1950). Był też wiceprezesem Spółdzielni Budowlano-Remontowej w Sanoku.