W dniu 22 września 1905 roku został attaché wojskowym w Wiedniu i funkcję tę pełnił do 7 kwietnia 1907 roku, a następnie po krótkim okresie pracy w Sztabie Generalnym, został 26 listopada 1907 roku attaché wojskowym w Petersburgu, a następnie od 31 grudnia 1907 attaché wojskowym w Paryżu i funkcję tę sprawował do 1909 roku
Po powrocie do kraju był szefem sztabu 8 Dywizji Piechoty, a od stycznia 1910 roku dowódca 3 pułku artylerii. W marcu 1912 został komendantem szkoły oficerów rezerwy. W okresie I wojnie bałkańskiej był szefem sztabu 3 Armii. W 1913 roku był wojskowym doradcą delegacji bułgarskiej w czasie rozmów pokojowych w Londynie, w sprawie zakończenia I wojny bałkańskiej. W trakcie II wojny bałkańskiej był dowódcą 1 Brygady w 7 Dywizji Piechoty, którą dowodził także po zakończeniu działań bojowych. W dniu 25 kwietnia 1915 roku został dowódcą 7 Dywizji Piechoty.
Po wybuchu I wojny światowej i przyłączeniu się do niej Bułgarii w dniu 7 września 1915 roku został szefem Sztabu Armii Czynnej i funkcję tę pełnił do swojej śmierci w dniu 30 sierpnia 1916 roku.