Pańszczycki Potok – potok, dopływ Suchej Wody Gąsienicowej, spływający doliną Pańszczycą w polskich Tatrach Wysokich.
Jest to ciek VI rzędu. Wypływa z Czerwonego Stawu Pańszczyckiego, na wysokości 1654 m, zanika jednak w wielkich morenach zaścielających dno górnej części doliny Pańszczycy. Pojawia się na powierzchni niżej, na wysokości 1612 m. Ze żlebów przecinających zbocza Żółtej Turni i Koszystej spływają tylko okresowe potoki, również zanikające w wielkim rumoszu skalnym rozległego i płaskiego dna doliny Pańszczycy. Na wysokości około 1605 m przy korycie Pańszczyckiego Potoku jest kilka źródeł o wydajności 1–5 l/s. Zasilony nimi potok spływa w kierunku północno-wschodnim. Jego koryto o szerokości 2−3 m wyżłobione jest w rumowisku morenowym i obrośnięte kosodrzewiną zarastającą całe dno doliny Pańszczycy. Na wysokości 1540–1500 m pod osadami morenowymi jest nieprzepuszczalna warstwa łupków werfeńskich, na której wybija kilka silnych źródeł morenowych. Wyraźnie zwiększają one ilość wody płynącej korytem. Na wysokości 1430 m przy korycie potoku wybija silne źródło krasowe o wydajności około 25 l/s i temperaturze wody 3,8 °C. Na wysokości 1480–1370 m w korycie potoku występują ponory, w których ginie część jego wód, a przy niskim stanie wody potok zanika całkowicie.