Iwan Conew Łukow (, ur. 22 sierpnia 1871 w Gabrowie, zm. 17 kwietnia 1926 w Sofii) – bułgarski wojskowy, generał porucznik, dowódca armii, szef sztabu armii czynnej.
Życiorys Po ukończeniu szkół gimnazjum w Gabrowie, Warnie i Sofii w 1888 roku, wstąpił do szkoły wojskowej w Sofii, którą ukończył w 1891 roku.
W 1891 roku został oficerem w 20 pułku piechoty, a następnie w 8 pułku piechoty. W latach 1895 – 1897 ukończył wyższy kurs oficerski i został początkowo zastępcą a następnie dowódcą kompanii w 15 pułku piechoty.
W latach 1898 – 1901 studiował w Nikołajewskiej Akademii Sztabu Generalnego w Petersburgu. Po powrocie do kraju został oficerem Sztabu Generalnego, lecz pełnił służbę jako młodszy adiutant w sztabie 6 Dywizji Piechoty. Następnie został oficerem do specjalnych poruczeń w Wydziale Mobilizacyjnym Sztabu Generalnego, a w sierpniu 1903 roku szefem sztabu 2 Brygady 4 Dywizji Piechoty. W 1904 roku odbywał praktykę w służbie liniowej będąc dowódcą kompanii w 15 pułku piechoty.
W 1905 roku wyjechał do Francji w składzie delegacji Ministerstwa Wojny, a 30 grudnia 1905 roku został attaché wojskowym w Paryżu. Funkcję tę pełnił do grudnia 1907 roku. W tym czasie studiował na Sorbonie filozofię.