Ostatnim jego akcentem był najazd i zniszczenie przez kacyka Urayoána miejscowości Caparra w 1513, na co ośmielono się po wyjeździe na Florydę Ponce de Leona.
Jednak nieliczne grupy Indian wycofały się w niedostępne rejony wyspy i tam prowadziły walkę partyzancką aż do 1519. Część zbuntowanych Tainów zdecydowała się także popłynąć na Małe Antyle i tam związać się sojuszem ze swoimi tradycyjnymi wrogami – Karaibami.
Skutki Klęska powstańców spowodowała ponowne skierowanie Indian do pracy w kopalniach, które jednak w 1519 zamknięto z powodu wyczerpania się złóż. Nastąpiła jednak wówczas największa dla Tainów katastrofa – epidemia ospy, która niemal całkowicie wybiła populację Tainów.
Przypisy
Bibliografia – dostęp: 3 marca 2016; Sued Badillo Jalil, Agüeybaná el bravo: la recuperación de un símbolo, San Juan 2008; Taínos: The First Resistance – dostęp: 3 marca 2016.
Kategoria:Historia Portoryko Kategoria:Wojny w historii Hiszpanii