W 1932 r. zaczął się kryzys ZPM, który stracił poparcie konserwatystów z powodu zbytniego radykalizmu. W tych warunkach Rowmund Piłsudski zaczął szukać nowych sojuszników na lewym skrzydle sanacji, co doprowadziło do jego usunięcia w maju 1933 r. Organizacja uległa rozkładowi, jej resztki pod koniec 1937 r. wchłonął Związek Młodej Polski. Sukcesorem ruchu mocarstwowego pozostał „Bunt Młodych”.
Literatura R. Juchnowski: Rowmund Piłsudski (1903–1988). Koncepcje polityczne i społeczne. Wrocław 2009. J. Tomasiewicz: Naprawa czy zniszczenie demokracji? Tendencje autorytarne i profaszystowskie w polskiej myśli politycznej 1921–1935. Katowice 2012, s. 109–121. J. Tomasiewicz: Od monarchizmu do postkonserwatyzmu. Ekstremizm konserwatywny w II Rzeczypospolitej. "Społeczeństwo i Polityka" nr 3 (2011), s. 9–32. R. Tomczyk: Myśl Mocarstwowa. Z dziejów młodego pokolenia II Rzeczypospolitej. Szczecin 2008.
Kategoria:Partie i ugrupowania II Rzeczypospolitej Kategoria:Ruch mocarstwowy w II Rzeczypospolitej Kategoria:Ugrupowania nurtu piłsudczykowskiego w II Rzeczypospolitej