Gdzie wschodzi słońce i kędy zapada – tom poetycki Czesława Miłosza wydany w 1974 w Paryżu przez Instytut Literacki jako 245. tom Biblioteki „Kultury”.

Zbiór zawiera wiersze powstałe w latach 1962–1974, które w większości publikowane były na łamach paryskiej „Kultury”. Tytuł zbioru pochodzi z wersetu psalmu 113 (112): „Gdzie wschodzi słońce i kędy zapada, niechaj świat Bogu chwałę opowiada” – śpiewanego w kościołach podczas nieszporów.

Trzon tomu stanowi składający się z siedmiu części poemat tytułowy, który oprócz formy wierszowanej zawiera komentarze prozą, fragmenty ze słowników i encyklopedii, genealogie, wyciągi ze starych dokumentów, noty, cytaty, przypisy itp.

We wstępie autor pisze:

Z tomu pochodzą znane wiersze: Dar, Oeconomia Divina [Boska pedagogia], Zadanie, Tak mało.

Jeden z wierszy („Pamiętnik naturalisty”) nawiązuje do ulubionej lektury Miłosza z lat dziecięcych (powieści Doktor Muchołapski).

Książka została uhonorowana przez londyńskie „Wiadomości” nagrodą im. Mieczysława Grydzewskiego jako najwybitniejsza książka wydana na emigracji w 1974 r.