W dniu 25 listopada 1916 roku został dowódca 3 Armii, funkcję tę pełnił do 30 lipca 1917 roku. W tym czasie armia uczestniczył w uderzeniu na Rumunię, po jej przystąpieniu do wojny. W grudniu 1917 roku został dowódcą Morawskiego Okręgu Wojskowego, którą pełnił do maja 1918. Był członkiem delegacji wojskowej w maju 1918 roku w sprawie zawarcia traktatu pokojowego z Rumunią w Bukareszcie. Po powrocie 30 lipca 1918 został dowódcą 1 Armii, która prowadziła działania bojowe na froncie macedońskim i funkcję tę pełnił do końca wojny.
Po zakończeniu I wojny światowej został dowódcą 1 Okręgu Wojskowego i komendantem garnizonu w Sofii, a w grudniu 1918 roku inspektorem piechoty armii bułgarskiej. 2 listopada 1919 roku został szefem Sztabu Generalnego armii bułgarskiej, funkcję tę pełnił do 3 września 1920 roku. Po czym został przeniesiony do rezerwy.
Mieszkał w Sofii.