Lata 90 XX w. oraz XXI w. Od lat 90 XX w. artysta realizował performance Mobile – rodzaj spektaklu muzycznego łączącego różne formy ekspresji wykonawczej (ruchoma rzeźba grająca, muzyka improwizowana, medytacje). Występował w klubach jazzowych, a także na scenie z monodramem Minni Oehl Camille Claudel. Od przełomu pierwszej i z początkiem drugiej dekady XXI wieku ukazały się w Polsce jego dwa albumy: Muzyka morza (2010) i Kiedy umiera człowiek (2011). 19 listopada 2012 roku, w klubie Versalka w Sopocie artysta obchodził jubileusz siedemdziesiątych urodzin i 50-lecia pracy twórczej. Z tej okazji otrzymał Nagrodę Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury. W czasie imprezy H. Nadolski wywołał sensację, podpalił swój kontrabas. 5 grudnia tego samego roku został odznaczony przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
Nagrody 2012 – Laureat Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury
Albumy solowe Medytacje (Meditation) (LP, 1974) Jubileuszowa Orkiestra (LP, 1983) Muzyka morza (CD, 2010) Kiedy umiera człowiek (CD, 2011)
Przypisy
Bibliografia
Helmut Nadolski – Encyklopedia Gdańska Helmut Nadolski nagrodzony