W 1971 po przekształceniu Studium Doskonalenia Lekarzy w samodzielną placówkę naukowo dydaktyczną pod nazwą Centrum Medyczne Kształcenia PodyplomowegoRozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 października 1970 r. w sprawie utworzenia samodzielnej placówki naukowo-dydaktycznej pod nazwą "Centrum Medyczne Kształcenia Podyplomowego" ()., automatycznie został pracownikiem Studium Medycyny Społecznej CMKP. W tej uczelni w 1973 na podstawie pracy pt. Koncepcje i systemy ochrony zdrowia w Afryce tropikalnej uzyskał stopień doktora habilitowanego oraz został mianowany na stanowisko docenta. W 1978, po przejściu prof. Bogusława Kożusznika na emeryturę, objął stanowisko dyrektora Studium Medycyny Społecznej CMKP. Funkcję tę pełnił do emerytury w 1991.
W latach 1966–1970 pracował w Światowej Organizacji Zdrowia. Od 1966 do 1969 jako doradca regionalny ds. zwalczania chorób zakaźnych oraz organizacji służb przeciwepidemicznych w Biurze Regionalnym na Afrykę w Brazzaville. Następnie do 1970 w Departamencie Służb Zdrowia Publicznego w Centrali Światowej Organizacji Zdrowia w Genewie.