Wojska wrogów Etiopii zostały wypędzone z powrotem w głąb Adalu, co miało później stanowić ostatnie zwycięstwo Etiopczyków na kilkadziesiąt następnych lat. Młody cesarz niepomny na przestrogi mnichów początkowo prowadził beztroski żywot, współżyjąc z konkubinami, przyjmując obyczaj palenia tytoniu, oraz organizując turnieje rycerskie.
Nawiązanie stosunków z Europą Za czasów rządów Lybne Dyngyla doszło do pierwszych kontaktów między Etiopią a krajami europejskimi. Inicjatorką tego pomysłu była cesarzowa Helena. W 1509 lub 1510 wysłała ona posła ormiańskiego pochodzenia o imieniu Mateusz na dwór Królestwa Portugalii. Przy pomocy floty portugalskiej Helena chciała zwyciężyć muzułmański sułtanat na wybrzeżu Morza Czerwonego. W planach Heleny było również skoligacenie dynastii salomońskiej z panująca rodziną z Portugalii. W 1518 król Portugalii Manuel I Szczęśliwy w porozumieniu z papieżem Leonem X wysłał misję dyplomatyczną. Posłowie spotkali się z Lybne Dyngylem w 1520, jednak cesarz nie był zadowolony z ich przybycia, ponieważ liczył bardziej na pomoc wojskową. Prawdopodobnie nie był tak entuzjastycznie nastawiony na współpracę z Europą w ramach ewentualnej koalicji przeciwko muzułmanom, jak Helena.