Po powrocie ze szpitala zostaje przydzielony do 250 pułku zapasowego w m. Kowrow, z którego w maju 1916 zostaje skierowany do 5 Moskiewskiej Szkoły Chorążych, którą ukończył w październiku 1916 roku i otrzymał stopień chorążego, po czym wraca jako oficer do tego samego pułku. W grudniu 1916 roku zostaje mianowany dowódcą kompanii w 312 pułku piechoty i wraca na front. W lutym 1917 roku zostaje ponownie ranny i do maja przebywa w szpitalu, potem zostaje dowódcą półkompanii w 250 pułku zapasowym. Od lipca 1917 roku ponownie jest dowódcą kompanii w 312 pułku piechoty, a w październiku zostaje kolejny raz ranny i do grudnia 1917 przebywa w szpitalu. Po powrocie ze szpitala zostaje dowódcą kompanii w 258 pułku zapasowym w m. Gorochowiec. Ma wtedy stopień podporucznika i posiada dwa Krzyże św. Jerzego za bohaterstwo wykazane w walkach w czasie I wojny światowej.