Od maja 1935 dyrektor techniczny Czelabińskiego Zakładu Stopów Żelaza, od 1937 kolejno zastępca głównego inżyniera i główny inżynier w Ludowym Komisariacie Przemysłu Obronnego ZSRR, szef VII Głównego Zarządu Prac Naukowo-Badawczych Ludowego Komisariatu Przemysłu Obronnego ZSRR, 1939-1940 szef III Głównego Zarządu Ludowego Komisariatu Przemysłu Stoczniowego ZSRR.

Od lipca 1940 do 1943 był zastępcą i I zastępcą przewodniczącego Państwowego Komitetu Standardów przy Radzie Komisarzy Ludowych ZSRR, a 1942 p.o. przewodniczącego tego komitetu, w lipcu 1941 wraz z komitetem został ewakuowany do Barnaułu, we wrześniu 1941 został pełnomocnym przedstawicielem Państwowego Komitetu Obrony ZSRR ds. zagadnień organizacji produkcji korpusów czołgowych i lanych wież w fabrykach Uralu. Od stycznia 1943 do 1946 zajmował stanowisko przewodniczącego Komitetu Standardów przy Radzie Komisarzy Ludowych ZSRR, od października 1945 pracował przy projekcie atomowym ZSRR, w latach 1945–1946 pracował w Pierwszym Głównym Zarządzie przy Radzie Komisarzy Ludowych ZSRR, następnie Pierwszym Głównym Zarządzie przy Radzie Ministrów ZSRR, brał aktywny udział w budowie pierwszej bomby atomowej w ZSRR ukończonej w 1949.