mały|Grób Jana Witalisa Bączkiewicza na cmentarzu Powązkowskim Jan Witalis Bączkiewicz (ur. 28 kwietnia 1862 w Olszowcu, zm. 9 kwietnia 1932 w Warszawie) – polski lekarz otolaryngolog.
Życiorys Urodził się w rodzinie Wojciecha (zm. 1921) i Eleonory z Piórczyńskich (zm. 1911)Jan Witalis Bączkiewicz M.J. Minakowski, Genealogia potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2023-03-23].. Studiował nauki medyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Po ukończeniu nauki w 1886 pracował w Szpitalu św. Stanisława i Szpitalu św. Ducha, pod kierunkiem prof. Alfreda Sokołowskiego i Leona Nenckiego. Następnie uzupełniał naukę na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie u prof. Macieja Jakubowskiego i zagranicą, gdzie wyspecjalizował się w pediatrii.
Po powrocie do Warszawy zorganizował i kierował ambulatorium dziecięce przy ul. Leszno, od 1892 był członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Od 1896 do 1913 przy ul. Ogrodowej 17 prowadził niewielki szpital dziecięcy zw. Zakładem Leczniczym dla Dzieci, w którym konspiracyjnie nauczał otolaryngologii. W 1919 został powołany na członka Najwyższej Rady Zdrowia przy Ministerstwie Zdrowia. Pełnił funkcję prezesa Stowarzyszenia Lekarzy Polskich, prezesa Zarządu Głównego Związku Lekarzy RP, prezesa Naczelnej Izby Lekarskiej.