W samochodzie zastosowano suchą miskę olejową. Paliwo i oleje dostarczyła firma Shell. Zbiornik paliwa został skonstruowany przez ATL.
Z silnikiem sprzężona została kontrolowana elektronicznie ośmiobiegowa półautomatyczna skrzynia biegów Ferrari z systemem szybkiej zmiany biegów, zamontowana wzdłużnie. Obudowa skrzyni biegów została wykonana z węgla. Skrzynia biegów została połączona z tylnym zawieszeniem VF-16.
Tarcze sprzęgła zostały wyprodukowane przez ZF Sachs.
Hydrauliczny dyferencjał o ograniczonym poślizgu był regulowany przez serwo.
Nadwozie i zawieszenie Przed sezonem 2014 regulamin Formuły 1 stanowił, że aby dany podmiot był traktowany jako konstruktor, musi zbudować we własnym zakresie takie elementy, jak nadwozie, zawieszenie, geometrię zawieszenia, chłodnice, układ kierowniczy, układ hamulcowy, podłogę i zbiornik paliwa. Jednakże na sezon 2014 zmniejszono ten zakres do nadwozia, zawieszenia, geometrii zawieszenia, kanałów hamulcowych i karoserii. Na 2015 przepisy zostały jeszcze bardziej uproszczone i od tamtego czasu konstruktor musi na własną rękę wyprodukować jedynie monokok i „powierzchnie mokre”, czyli elementy narażone na działanie strug powietrza, jak chłodnice czy spojlery.