Subantarktyka cechuje się dużym udziałem torfowisk, przy czym kwaśne torfy występują tu nie tylko w zagłębieniach, ale na różnych formach terenu, w tym na stromych stokach o nachyleniu nawet do 70° (zob. torfowisko kołdrowe). W tworzeniu torfu udział mają głównie rośliny poduszkowe, podczas gdy mszaki, w tym istotne dla torfowisk półkuli północnej torfowce, odgrywają mniejszą rolę. W północnej części subantarktyki rośliny poduszkowe występują tylko w wyższych położeniach, a na mokradłach występują karłowe drzewa, krzewy i drzewiaste paprocie, podczas gdy w południowej rośliny poduszkowe schodzą do poziomu morza i brak jest w nich roślin drzewiastych.
Na zróżnicowanie roślinności na różnych wyspach i w różnych siedliskach kluczowy wpływ mają: różnice w warunkach termicznych w zależności od szerokości geograficznej, na jakiej leży wyspa, ukształtowanie terenu (ekspozycja lub ochrona przed zachodnimi wiatrami), powierzchnia wyspy i stopień jej izolacji, wilgotność i żyzność siedliska oraz wpływ aerozolu morskiego i zwierząt.