jednym z jego rodziców chrzestnych był Daniel, ihumen monasteru Trójcy Świętej w Peresławiu. Car wielokrotnie przybywał do Peresławia, także w celu modlitwy w miejscowych świątyniach i przekazał monasterowi św. Teodora Stratylatesa, podobnie jak monasterowi św. Nikity, obszerne nadania ziemskie. Po narodzinach syna Fiodora w 1557 Iwan Groźny wzniósł na terenie klasztoru pierwszą w jego historii budowlę murowaną – sobór św. Teodora Stratylatesa. Ufundował również budynki mieszkalne dla mnichów i mur otaczający klasztor. Monaster wspierali również carowie Fiodor i Borys Godunow.
Wszystkie klasztory peresławskie zostały zniszczone i splądrowane podczas polskiej interwencji w Rosji, przez wojska polsko-litewskie idące na Moskwę. Remont monasteru św. Teodora rozpoczął się w 1622 na polecenie cara Michała I. Do 1654, gdy w Peresławiu wybuchła epidemia, ponownie nakryto dachem sobór monasterski, odbudowano budynki mieszkalne dla mnichów i wzniesiono drugą cerkiew połączoną z refektarzem.