Denis, Barrière de Clichy i wzgórze Montmartre’u.
W 1815 pułk powrócił do Rosji, a w latach 1828-29 brał udział w wojnie rosyjsko-tureckiej. 28 stycznia 1833 przyłączono do pułku 1. i 3. batalion 33 pułku jegrów, który został rozwiązany. 30 marca tego samego pułkowi, jako kontynuatorowi tradycji 33 pułku jegrów, została przekazana srebrna trąbka z napisem „Za zdobycie Montmartre’u 18 marca 1814”.
Pułk brał udział w działaniach zbrojnych w Mołdawii, z której został przerzucony do Sewastopola. Pułk wszedł w skład 10 Dywizji i 2 listopada stoczył pierwszą walkę podczas obrony Sewastopola. 5 listopada uczestniczył w bitwie pod Inkermanem. Po klęsce ponownie powrócił do Sewastopola, gdzie bronił czwartego bastionu, aż do 25 kwietnia 1855, kiedy to poniósł duże straty, w tym zginął dowódca pułku, i został przeniesiony do rezerwy, tam przegrupowany w dwa bataliony, które ponownie wzięły udział w walce w maju tego samego. 8 września pułk przeszedł na północną stronę miasta. Za bohaterską obronę miasta wszystkie bataliony otrzymały prawo zawieszania na swoich sztandarach wstęgi św. Jerzego z napisem „Za Sewastopol w 1854 i 1855”.