Oka Iwanowicz Gorodowikow (ros. Ока́ Ива́нович Городовико́в; ur. w Mokrej Elmucie w okręgu salskim w obwodzie rostowskim, zm. 26 lutego 1960 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy narodowości kałmuckiej, generał pułkownik, Bohater Związku Radzieckiego (1958).
Życiorys Urodzony w biednej chłopskiej rodzinie kałmuckiej. Od dzieciństwa pracował, m.in. jako pastuch, robotnik rolny i pracownik kopalni. W 1903 został powołany do rosyjskiej armii, był m.in. dowódcą plutonu, 1907 zdemobilizowany, pracował na jarmarku, później został koniuchem i pomocnikiem kupca, pod koniec 1915 ponownie powołany do armii. Uczestniczył w I wojnie światowej, walczył w 43 Dońskim Pułku Kozackim, 1916 został ciężko ranny, od końca 1917 dowodził szwadronem oddziału czerwonej partyzantki. Brał udział w wojnie domowej w Rosji, w lutym 1918 wstąpił do Armii Czerwonej, a w 1919 do RKP(b), od lutego 1918 dowodził plutonem konnym, a od kwietnia 1918 szwadronem. W październiku-listopadzie 1918 pomocnik dowódcy 20 pułku kawalerii 1 Brygady Kawalerii, później pomocnik dowódcy brygady kawalerii, od grudnia 1918 do lutego 1919 dowódca brygady kawalerii na Froncie Carycyńskim, od lutego do czerwca 1919 dowódca 19 pułku kawalerii 4 Dywizji Kawalerii.