Ekologia i występowanie thumb|left|W środowisku naturalnym Pająk ten zasiedla najchętniej ciepłe stanowiska suche i półsuche, zwłaszcza skąpo porośnięte roślinnością murawy i luźne, piaszczyste wrzosowiska. Bytuje na glebie, pod kamieniami, w ściółce, na mchach i niskiej roślinności zielnej. Aktywne osobniki obserwuje się od marca do listopada.
Gatunek o subborealnym rozsiedleniu eurosyberyjskim. W Europie znany jest z Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Liechtensteinu, Austrii, Włoch, Danii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Kosowa, Macedonii Północnej, Grecji i europejskiej części Rosji. W Azji podawany jest z anatolijskiej części Turcji, Gruzji, Azerbejdżanu, syberyjskiej części Rosji (od Uralu Południowego po Zabajkale), Kazachstanu, Iranu, Chin, Korei i Japonii.
Przypisy
Linki zewnętrzne Rysunki diagnostyczne Sibianor aurocinctus na stronie Jerzego Prószyńskiego
Kategoria:Skakunowate (pająki) Kategoria:Pająki Azji Kategoria:Pająki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1865 roku