„Mroki średniowiecza” stanowiły reakcję na oświeceniowy racjonalizm i porządek, orientalizm – fascynacja kulturą, tradycją, religią i krajobrazami Bliskiego i Dalekiego Wschodu, ludowość – fascynacja kulturą ludową i chłopską (częste są literackie nawiązania do ludowych legend, podań, starodawnych mitów i baśni), folkizm, przekonanie o naturalności i prawdziwości kultury ludowej, mistycyzm, poszukiwanie przeżyć duchowych i pozaracjonalnych, reprezentowany przez takich twórców jak William Blake czy Juliusz Słowacki, mesjanizm (w Polsce reprezentowany przez tzw. Koło Sprawy Bożej Andrzeja Towiańskiego), winkelriedyzm (stworzony przez Juliusza Słowackiego jako odpowiedź na Mickiewiczowski mesjanizm), bajronizm (termin powzięty od nazwiska angielskiego poety George’a Gordona Byrona), werteryzm (termin powzięty od imienia głównego bohatera powieści epistolarnej Johanna Wolfganga Goethego Cierpienia młodego Wertera), prometeizm, wallenrodyzm, frenezja romantyczna (skłonność do przesycania świata przedstawionego motywami zbrodni, szaleństwa, okropności, nieokiełznanych namiętności). mały|Fryderyk Chopin, fotografia W literaturze i malarstwie zazwyczaj wyodrębnia się następujące fazy romantyzmu: wczesny romantyzm (około 1789–1806), pełny romantyzm (około 1806–1814), późny romantyzm (około 1814–1847). W muzyce początek