U holotypu tęczówka była ciemnobrązowa.
Zasięg występowania Mrówczynki żółtobrewe występują we wschodnim Ekwadorze (południowo-wschodnia prowincja Pastaza) i północnym Peru (region Loreto na zachód od rzeki Napo i na północ od rzeki Marañón).
Ekologia i zachowanie Niegdyś uznawano, że mrówczynki żółtobrewe zasiedlają jedynie dwa rzadkie i punktowo rozmieszczone typy lasów rosnących na terra firme; możliwe, że w Ekwadorze zasiedla i trzeci typ. Prawdopodobnie zasięg gatunku ograniczony jest właśnie do nizinnych lasów rosnących na terra firme, na ubogich glebach bielicoziemnych oraz tych powstałych z kwarcytów; stwierdzany do wysokości 200 m n.p.m. (jednak holotyp pozyskano na wysokości 250 m n.p.m.). W Peru lasy tego typu nazywane są irapayal i varillal. Niewiele wiadomo o zwyczajach żywieniowych mrówczynków żółtobrewych. Żywią się owadami, prawdopodobnie głównie motylami i gąsienicami. Żerują w parach, pojedynczo lub w grupach rodzinnych 15–40 m nad ziemią, zwykle w stadach wielogatunkowych.