Pierwsze testy przeprowadzono na lotnisku w Sherburn-in-Elmet na początku sierpnia 1931, za sterami holowanego przez samochód szybowca zasiadał Nevile Norway. Następne, wolne loty odbyły się w okolicach Thirska, Ravenscar i Ingleby Greenhow, szybowiec był pilotowany przez niemieckiego instruktora i szefa klubu szybowcowego Scarborough Gliding Club Carliego Magersuppe. 24 sierpnia Magersuppe ustanowił ówczesny brytyjski rekord długości lotu, przelatując w linii prostej 8,3 mile w czasie 33 minut (łącznie w czasie wznoszenia szybowiec pokonał około 16 mil). W późniejszym czasie na rybitwie ustalono jeszcze brytyjski rekord pułapu – 800 stóp.
Pomimo ambitnych zamiarów, łącznie zbudowano tylko trzy szybowce. Pierwszy z nich został zakupiony przez London Gliding Club (pierwsza rejestracja lotnicza BGA0190), po zakończeniu wojny został odkupiony w 1947 – „w bardzo małych częściach” – przez prywatnego właściciela który przebudował go zmieniając kadłub i dodając wznios do skrzydeł. Drugi szybowiec, początkowo używany przez Southdown Club, został najpierw odsprzedany do klubu szybowcowego z Lulsgate Bottom w Bristolu, a później został przekazany grupie szybowcowej RAF-u.