Wojciech Zdzisław Lutowski, także Alberto Lutowski (ur. 1809 na ziemi radomskiej, zm. w lutym 1871 w Ciudad Bolívar) – polsko-wenezuelski inżynier-mechanik, architekt i wynalazca. Podoficer artylerii w powstaniu listopadowymPolska-Wenezuela Historia i współczesność str. 7 [PDF] [dostęp z dnia: 2016-01-21], kawaler Orderu Virtuti Militari. Ojciec generała Augusto Paradesa Lutowskiego (1852–1916).
Życiorys Młodość Studiował na Uniwersytecie i w Szkole Przygotowawczej do Instytutu Politechnicznego w Warszawie. Walczył w powstaniu listopadowym jako podoficer artylerii (1830–1831). Emigracja (1831–1841) Po klęsce powstania wyemigrował do Francji. Skończył studia i pracował przy budowie pierwszych kolei żelaznych w tym państwie. W 1839 przeprowadził się do Wielkiej Brytanii, gdzie zaprezentował udoskonaloną lufę armatnią i lokomotywę własnego pomysłu. Praca w Wenezueli (1841–1871) Był dyskryminowany przez brytyjskich inżynierów, więc szukał nowej pracy. Podpisał kontrakt z rządem Wenezueli i w 1841 wyjechał do Ameryki Południowej. Pełnił funkcję nieoficjalnego „ministra” robót publicznych, budował m.in. drogi (najważniejsza z Caracas do miasta portowego La Guaira), zaporę wodną i obiekty portowe, kościoły i teatr w Caracas oraz wodociągi.