Palmer sugeruje, że nazwa ta pochodzi od tatarskiego słowa sikistan, oznaczającego „stadną mysz”, bazując na opisie Pallasa. Sam Pallas jednak wymienia nazwę tatarską dshilkis-sitskan („Dʃhilkis-Sitʃkan”), gdzie dshilkis to „stadny, żyjący w stadzie, gromadny” (), natomiast sitskan to „mysz” (łac. mus, muris), por. w jedenastowiecznym słowniku Mahmuda z Kaszgaru: yılkı „stado” i sıçgan „mysz”. strandi: prof. dr. Embrik Strand (1879–1947), norweski entomolog i arachnolog.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 65,6–77 mm, długość ogona 85–101,2 mm, długość ucha 9–14 mm, długość tylnej stopy 16–19 mm; masa ciała 9,5–13,2 g.
Biologia Gryzoń ten zamieszkuje tereny zalewowe w południowej części strefy lasów, zamieszkuje stepy i lasostepy w obszarach górskich. Występuje do wysokości 2100 m n.p.m. Smużka dońska prowadzi naziemny, samotny tryb życia. Żywi się nasionami, jagodami i owadami. Zimą hibernuje, rozmnaża się raz w roku po przebudzeniu ze snu zimowego.
Populacja Gryzoń nie jest pospolity, ale zamieszkuje duży obszar i nie stwierdzono spadku jego liczebności. Jest uznawany za gatunek najmniejszej troski. Na obszarach występowania smużki dońskiej zachodzą niekorzystne dla niej zmiany, skutkujące utratą sprzyjającego środowiska, ale nie stanowią one obecnie dużego zagrożenia dla gatunku.
Przypisy Nazwy polskie za:
Kategoria:Smużki Kategoria:Ssaki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1931 roku