Od 4 lutego 1676 r., kiedy zaczął miesięczną kurację w Cieplicach i zatrzymał się na nocleg w klasztorze karmelitów w Strzegomiu, nawiązał bliski kontakt z duchowością karmelicką i stał się największym dobrodziejem karmelitów na Śląsku. Finansował rozbudowę klasztoru w Strzegomiu oraz ufundował trzy nowe klasztory karmelitów w miejscowościach: Głębowice (klasztor w Głębowicach), Wołów (kościół św. Karola Boromeusza w Wołowie) i Kożuchów. Pod koniec życia J. de Garnier wstąpił jako brat Chrystoforus do największego z ufundowanych przez siebie klasztorów w Głebowicach. Przebywał tam jako brat świecki aż do swej śmierci. Został pochowany w krypcie kościoła klasztornego p.w. św. Eliasza (obecnie p.w. NMP z Góry Karmel).
Obecnie jego imieniem nazwano szkołę podstawową w Głębowicach, pobliski społeczny rezerwat przyrody i ośrodek rekolekcyjny w budynku byłego klasztoru w Głębowicach ("Garnierówka").
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Generałowie Arcyksięstwa Austriackiego Kategoria:Karmelici (biografie) Kategoria:Ludzie związani z Dolnym Śląskiem Kategoria:Wojna trzydziestoletnia Kategoria:Niemiecka szlachta Kategoria:Urodzeni w 1613 Kategoria:Zmarli w 1680