W latach 1955–1978 pracował w Instytucie Gruźlicy i Chorób Płuc w Warszawie, w tym od 1968 na stanowisku dyrektora tego instytutu. Wieloletni pracownik Światowej Organizacji Zdrowia. W latach 1978–1980 pracował jako ekspert w Biurze Regionalnym na Zachodni Pacyfik w Manili. W latach 1980–1988 pełnił funkcję kierownika programu zwalczania gruźlicy w Centrali Światowej Organizacji Zdrowia w Genewie. W okresie od 1996 do 2003 był dyrektorem Szkoły Zdrowia Publicznego w Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego w Warszawie.
Członek Polskiego Towarzystwa Higienicznego, Polskiego Towarzystwa Medycyny Społecznej, Polskiego Towarzystwa Ftizjopneumonologicznego, Rady Naukowej przy Ministrze Zdrowia i Opieki Społecznej, Międzynarodowego Towarzystwa Epidemiologicznego oraz Panelu Ekspertów ds. Gruźlicy Światowej Organizacji Zdrowia.
Autor lub współautor ponad 140 publikacji, w tym 70 prac oryginalnych. Autor podręcznika pt Polityka zdrowotna a zdrowie publiczne.