W opisie wydarzeń powyższej kampanii występują znaczne różnice między relacjami 1 i 2 Księgi Machabejskiej, które uczonym nie jest łatwo wyjaśnić. Antioch zmarł w Babilonie w 164 p.n.e. w czasie swej perskiej wyprawy, a Lizjasz objął urząd regenta na czas małoletności królewskiego syna, który był jeszcze dzieckiem (miał wtedy 9 lat).
Lizjasz pokonał Filipa w 163 p.n.e., któremu na łożu śmierci Antioch IV powierzył opiekę nad małym Antiochem V. W rozgrywkach dynastycznych wśród Seleukidów był wspierany przez Rzym.
W 163 p.n.e. do Lizjasza wyprawił posłów Ariartes V król Kapadocji celem sprowadzenia szczątków siostry i matki, które zginęły z polecenia Lizjasza. Lizjasz zgodził się na przekazanie prochów, które po sprowadzeniu do Kapadocji zostały uroczyście pogrzebane i złożone obok grobu Ariaratesa IV ojca Ariaratesa.
Według Józefa Flawiusza Lizjasz miał doradzić Antiochowi V zabicie żydowskiego arcykapłana Oniasza, zwanego też Menelaosem, co miało przyczynić się do uspokojenia burzących się mieszkańców Judei.