Jego publikacje cytowane były w literaturze światowej dotychczas ponad 4100 razy, a do najczęściej cytowanych należą prace poświęcone radiacyjnej syntezie hydrożeli oraz kinetyce reakcji rodnikowych.
Wypromował 12 doktorów, z których pierwszy (Piotr Ulański – obecnie profesor zwyczajny) uzyskał nagrodę Prezesa Rady Ministrów RP za najlepszą pracę doktorską w chemii w roku 1996; sześciu z nich zatrudnionych jest na stanowiskach profesorów. Kierował 25 wielomiesięcznymi stażami naukowymi odbywanymi w jego Zespole Badawczym przez stypendystów MAEA i UE. Od roku 1994 kierował pracami stworzonego przez siebie Zespołu Chemii Radiacyjnej Stosowanej MITR, a od roku 2000 – utworzonego w wyniku ogólnopolskiego konkursu, Centrum Doskonałości „Zastosowanie Laserów i Biomateriałów w Medycynie”.
Od roku 1991 działał jako ekspert Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej i na jej zlecenie odbył ponad 30 misji technicznych w wielu krajach świata (Indonezji, Malezji, w Chinach, Brazylii, Iranie, Arabii Saudyjskiej, Białorusi, Kazachstanie, Sri Lance, Kubie, Syrii, Egipcie, Algierii) oraz przebywał jako visiting professor w wielu zagranicznych ośrodkach naukowych.