W 2008 Barbour otrzymał także finansowanie Foundational Questions Institute na dwuletni projekt badawczy poświęcony machowskiej grawitacji kwantowej.
Recepcja i krytyka Poglądy Barboura wywoływały duże zainteresowanie, ale też krytykę. Lee Smolin polemizował z jego bezczasowym ujęciem, twierdząc, że fizycy zbyt łatwo utożsamiają bezczasowe modele matematyczne z rzeczywistością i że czas ma charakter realny oraz fundamentalny. Z kolei Sean Carroll uznawał język „bezczasowości” za mało produktywny heurystycznie, jeśli nie prowadzi on do nowych, jasno formułowanych wyjaśnień fizycznych.
Działalność polityczna W wyborach parlamentarnych w Wielkiej Brytanii w październiku 1974 kandydował w okręgu Banbury jako kandydat Independent English Nationalist i uzyskał 547 głosów. Później działał w brytyjskiej Social Democratic Party.
Publikacje Autorskie 1989: Absolute or Relative Motion? Volume 1: The Discovery of Dynamics, Cambridge University Press. 1999: The End of Time: The Next Revolution in Our Understanding of the Universe, Weidenfeld and Nicolson / Oxford University Press;