Thomas Mathews (ur. 1676 w Llandaff, zm. 2 października 1751 w Londynie) – admirał brytyjski, uczestnik działań w wojennych na morzu w czasie wojny dziewięcioletniej, wojny o sukcesję hiszpańską, wojny czwórprzymierza i wojny o sukcesję austriacką. Dowodząc Royal Navy w bitwie morskiej pod Tulonem w 1744 r. poniósł porażkę, na skutek której został przez sąd wojenny uznany winnym zaniedbań, w tym rozpoczęcia bitwy zanim flota została ustawiona w szyku liniowym, i skazany na wydalenie ze służby.
Życiorys Kariera w marynarce wojennej Urodził się w Llandaff (obecnie dzielnica Cardiff) jako syn pułkownika Edwarda Mathewsa. Wstąpił do Royal Navy w 1690 r. i służył na okręcie liniowym HMS „Albemarle” pod dowództwem swojego wuja, sir Francisa Whelera. Prawdopodobnie brał udział w bitwach pod Beachy Head i pod Barfleur przeciwko Francuzom. W 1697 r. przeniesiony na okręt liniowy HMS „Portland”, w 1699 r. mianowany porucznikiem okrętu flagowego wiceadmirała Matthew Aylmera, liniowca trzeciej klasy HMS „Boyne”. Po zdaniu oficjalnych egzaminów na stopień porucznika, służył na obszarze Morza Śródziemnego do czasu przeniesienia w 1703 r. do Indii Zachodnich, gdzie otrzymał dowództwo HMS „Yarmouth” jako komandor (post captain) 24 maja 1703 r.